મુગ્ધા ….


આજે સાંજે હું અમદાવાદ પાછી આવી ગયી ….બે દિવસ હું વડોદરા ગયેલી …મુગ્ધાને મળવા …
મુગ્ધા ….
અમારી દોસ્તીએ બે દાયકા વટાવી એકવીસમાં વર્ષમાં પ્રવેશ કર્યો …..બહુ અલગ હતી એ ..દેખાવ સાવ સામાન્ય પણ એની પ્રતિભા અસાધારણ …લોકો સાથે બહુ જલ્દી ભળે નહીં પણ જેને અપનાવે તેને દિલથી …અમે બેઉ સાથે હતા ઓફીસમાં …તે કહેતી બસ પંદર વર્ષ નોકરી કરીશ પાછી મારી જિંદગી મારા ઘરને સમર્પિત હશે ..અને એણે એ કરી બતાવ્યું ..એની દીકરી એના માટે સર્વસ્વ હતી …તે કહેતી : આ દીકરી જયારે સાસરે જતી રહેશે પછી એ એના સંસારમાં રચી પચી રહેશે …હું મારા માં બાપને સમય નથી આપી શકતી એટલે હું એની પાસે એવી કોઈ અપેક્ષા નહિ રાખું …પણ એ મારી સાથે હોય એટલો સમય હું એને આપીશ એની દોસ્ત બનીને …કેમકે એ જતી રહેશે પછી મારા જીવનનો ખાલીપો હશે એટલે જ મારો બધો સમય એનો ….એ જે પણ કહેતી એ કરીને બતાવતી …એ સમય સાથે સંઘર્ષ પણ હસતા હસતા કરતી એના અમે બધા સાક્ષી …એના નિર્ણય પણ ગજબના અને પુરા કરવાની નિષ્ઠા પણ …
પરમદિવસે હું મળી ત્યારે મને જોરથી ભેટી પડી ..મારી દીકરી મારી સાથે હતી ….એને પણ ખુબ વહાલ કર્યું …રાત્રે બેઉ જણ અગાસીમાં એકલા બેઠા હતા …
મેં એને પૂછ્યું : તને ઘર ગમે છે ??? નોકરી યાદ નથી આવતી ???
તે બોલી : નોકરી યાદ નથી આવતી પણ આપણે જે મસ્તીઓ ભેગા થઈને કરેલી એ યાદ આવે …હું કેટલી બિન્દાસ હતી …..
મેં કહ્યું : અમે તારી વાતો હજી પણ ઓફીસમાં કરીએ ત્યારે આંખો ભીંજાય છે …તે નોકરી કેમ છોડી દીધી ????
તેણે કહ્યું એ સાંભળીને હું વિચારમાં પડી ગયી : જો પરિણી આ બધા જે આપણા કહેવાતા રૂટીન છે ને એની પેલે પર પણ એક જિંદગી છે આપણા પોતાની ….જે તમે ક્યારેય જીવતા નથી …કહો તમે માત્ર અને માત્ર તમારા માટે કેટલો સમય કે કેટલી મિનીટ કાઢો છો ???
મેં કહ્યું : આવું વિચારવાનો સમય ક્યાં છે …સવારથી રાત્રી થાય ત્યાં સુધી દોડાદોડ …..
એણે કહ્યું : કદાચ નોકરી કરતી ત્યારે હું એ સમય બહુ આસાની થી કાઢી લેતી ..પણ હવે એવું લાગે છે કે મારી જિંદગી પર મારા સમય પર દીકરી અને પતિ માલિકી ભાવ ધરાવે છે …એ લોકો કહે ત્યારે અને એ લોકો કહે એ રીતે જીવતા ક્યારેક ગુંગળામણ થાય છે ….કશે જવું હોય તો એમની સગવડ સાચવીને જવાનું …..મને એવી રીતે બાંધે કે હું માત્ર પાંખો ફફડાવી શકું ઉડી ના શકું …….
એ સાચું કહેતી હતી …એ ખુબ સુંદર વાર્તા કવિતા નિબંધ લખતી ….એ પણ સમય ચોરીને …પણ ઘર બહાર કોઈને પણ મળવું હોય ત્યારે એની દીકરી કે પતિ એની સાથે પરાણે જતા ….
મુગ્ધા બોલી : હું પત્ની માં દીકરી બહેન વહુ સિવાય એક સ્ત્રી અને એક સ્વતંત્ર વ્યક્તિ પણ છું એ વસ્તુ કોઈ સમજવા જ નથી માંગતું …એમના બધા હકો તો લે પણ જવાબદારી સમજ્યા વગર ……..પણ હું જીદ્દી છું ….હું મારો સમય ચોરી જ લઉં છું ……
બીજા દિવસે સવારે ચા નાસ્તો કરી એણે કહ્યું …ચલ આપણી બધી ફ્રેન્ડને ફોન કરી અનીતાની ઓફિસે બોલાવી લઈએ …બપોરે પહેલાની જેમ જ લંચ ટેબલની મસ્તી કરીએ ….અને અમે દસ વાગ્યે તૈયાર થઈને નીકળતા હતા ….
એની દીકરીએ પૂછ્યું : મમ્મી જમવાનું ???
મુગ્ધાએ કહ્યું …આજે તું અને પપ્પા જે જમવું હોય તે બનાવી લેજો …હું આને સાથે નાસ્તો કરી લઈશ …
એની દીકરીએ કહ્યું : મમ્મી ,તારો મોબાઈલ તો લેતી જા….
મુગ્ધાએ કહ્યું : ના …આજે મોબાઈલ ઘેર જ રહેશે …….કેમકે હું કોઈ ખલેલ નથી ઈચ્છતી ….
અને અમે ચાલી નીકળ્યા …………..
મુગ્ધાએ બહાર નીકળીને કહ્યું : મારે આવું ના કરવું જોઈએ પણ હું ઈચ્છું છું કે એ લોકો મારા વગર પણ જીવે અને મને ક્યારેક મારો સમય આપે !!!!!!

મુગ્ધા ખોટી નહોતી ……..એ ગજબની હતી …..અને સાચી પણ …બધા પર સર્વસ્વ કુરબાન કરીને પણ એનું પોતાનું આગવું વ્યક્તિત્વ હતું ……

Advertisements

4 thoughts on “મુગ્ધા ….

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s