પગમાં ભમરો …


પગમાં ભમરો …
જે બહુ ફર્યા કરે તેના માટે કહેવામાં આવતો એક ગુજરાતી શબ્દ ….મારા પગમાં કદાચ હશે જે ક્યારેક વિરામ પણ લઇ લે છે …પણ આજે એક મારી એક એવી યાત્રા જે સંપૂર્ણ એક ડર સાથે કરેલી સૌથી મજાની યાત્રા હતી …બારમાં ધોરણના લાંબા વેકેશનમાં મામાને ઘેર અમદાવાદ ગયેલી ..ત્યાં પહેલા નાના નાની પાસે રહી ,પછી મામા ફોઈને ઘેર ગયી અને પછી મારા માસીને ઘેર …એ માસી એમની ત્રણ દીકરીઓ સાથે ઉદયપુર બીજા માસીને ઘેર જતા હતા …અને મને પણ તેમની સાથે લઇ લીધી ..ખાલી મોટા મામાને જણાવી દીધું ….મારા મમ્મી પપ્પાનો ખુબ ડર લાગે ..કશે પણ એમને કહ્યા વગર નહોતી ગયી એટલે ખુબ ડરેલી ..રાત્રી ની ટ્રેનમાં વગર રીજર્વેશને સવારે ઉદયપુર આવી ગયું ..માસી કાંકરોલી રહે તો બસમાં બેસી કાંકરોલી ….
ત્યાં આખું કાંકરોલી જોયું …રાજસમંદ તળાવને કાંઠે બેસી ગીતો ગાયા..અને પછી માસાની ઓળખાણવાળા એક ભાઈ જીપ લઈને હાજર થઇ ગયા..તો શ્રીનાથજી મંદિરની યાત્રા ત્રણ થી ચાર વાર કરી ..એ મંદિર માં ધક્કા ખાવાનો ડર પણ લાગે અને મજા પણ આવે ..પછી એ વખતે ચોક્ખા ઘીની ચક્કી ફક્ત તેર રૂપિયામાં મળે એ તો નાસ્તો કરી જઈએ …ખુબ મન ભરીને ફર્યા ..પછી બે દિવસ ઉદયપુર ..ત્યાં પણ જીપમાં એક એક જગ્યા મન ભરીને જોઈ …ત્યાનો પેલેસ જોઇને કહેતી ..હું તો આટલું મોટું ઘર હોય એની સાથે જ લગ્ન કરીશ કેમકે અહીં મને સંતાકુકડી રમવાની મજા પડશે …કદાચ નાદાન હતી એટલે આવું કહેતી …
પછી તો માસાએ બાપુ જલસા કરાવી દીધા ..જીપ માં રાણકપુર જૈન મંદિર ,ચારભુજા મંદિર ,હલ્દી ઘાટી બધે ખુબ ફર્યા ..દસેક દિવસમાં એ માસી ના ત્રણેય નાના દીકરા સાથે ખુબ માયા બંધાઈ ગયી ..હવે અમારે જોધપુર જવાનું હતું ..એ લોકો બધા સ્ટેશને મુકવા આવ્યા ત્યારે એ ત્રણે ટેણીયા મને કહેતા હતા : પ્લીઝ ,અહીં રહી જાઓ ને અમારે ત્યાં જ ..પણ મમ્મી પપ્પાને પૂછ્યા વગર હું છેક ક્યાં હતી અને ઘેર જઈને શું હાલત થશે એ કલ્પનાથી રાત્રે રડી પડતી એકલામાં …
હવે જોધપુર ગયા …માસીનું ત્યાં સાસરું ..એક મોટી સ્કુલ જેવું મસ મોટું હવેલી જેવું મકાન …ત્યાં પણ મજા પડી ગયી …નવી ઓળખાણ થઇ …જોધપુરમાં ત્યાનો મંડોર પેલેસ બાગ જોયો ..અને કિલ્લો જોયો ત્યારે આંખો વિસ્મય થી ફાટેલી રહી ગયી …
એના પર સુંદર મહેલ જોયો ત્યારે કહ્યું હવે ઉદયપુરનો મહેલ કેન્સલ ..આ મહેલ ફાયનલ ..ત્યાં પણ બીજી કંપની હતી ….જિંદગીમાં પહેલી વાર મિર્ચી વડા ખાધેલા ..અને જીવનનું પહેલું સ્વતંત્ર શોપિંગ કર્યું ..એક ચાની ટ્રે અને શ્રીનાથજી નો ચાંદીની ફ્રેમમાં એક દોઢ ઈંચની ફ્રેમમાં ફોટો ……જોધપુર પણ મન ભરીને માણ્યું…અને લગભગ પંદરસોળ દિવસ પછી અમદાવાદ પરત ફર્યા …
એક હસવું આવે એવી વાત કહું ..પપ્પાએ મને ખાલી પચ્ચીસ રૂપિયા આપીને અમદાવાદ મોકલેલી ( વિચારો કેટલી સોંઘવારી હશે ??) ..અને ઘેર પહોંચી તો એવું કશું ના થયું જેનો મને ડર હતો …પપ્પા એ કહ્યું કે મામા રવિવારે આવીને કહી ગયેલા …હાશ ….!!! થઇ …..ઘેર પહોંચી તો બધાએ આપેલા પૈસા માંથી મારી બચત પચાસ રૂપિયા હતી ….
બોલો આવો પ્રવાસ કરવો એ નસીબની જ વાત છે ને !!! ખુબ મજા મસ્તી અને નવી જગ્યાઓ જોઇને એક વેકેશન ગુજાર્યું …હવે યાદ કરું છું તો ખુબ હસવું આવે છે પણ મારા જીવનની સૌથી મજાની પળો માં આ પ્રવાસ ટોપ બ્રેકેટ માં રહેશે …થેંક યુ માસી !!!!!!

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s