અધુરી દાસ્તાન


સંબંધો …પરિવર્તનશીલ હોઈ શકે …પ્રવાહી હોઈ શકે ..સ્થિર હોઈ શકે …કે આગિયા જેવા પણ હોઈ શકે …
પણ સંબંધનું હોવું એક હકીકત હોઈ શકે ..પ્રવાહી સંબંધો કિનારા ને છોડી વહેતા હોય જ્યાં વહેણ જતું હોય અને પરિવર્તનશીલ સંબંધો સંજોગો પ્રમાણે બદલાતા રહે …
આજે આ વાર્તા પણ એવા સંબંધોનું પ્રતિક છે …
સ્વર ,શબ્દ અને સંગીત ની દોસ્તીની વાત …સંગીત એક બેંકમાં નોકરી કરે ,સામાન્ય વ્યક્તિ ,શબ્દ ટેલીવિઝનનો સમાચાર વાચક અને સ્વર ટેકનીકલ પોસ્ટ પર બીજી ચેનલ પર ..એક વખત આબુ માં અનાયાસે ભેગા થઇ ગયા ..એક શહેર માં હોવાના કારણે ફરી મળ્યા મળતા ગયા અને દોસ્તી થઇ ગયી ..એક બીજા ના પુરક અને લાગે કે એકબીજા વગર અધૂરા પણ .. બધું ખુબ સારું સારું ચાલતું હતું …
શબ્દ ના લગ્ન નક્કી થયા ..એ હોમસિક હતો ..રાજસ્થાનનો હતો ..એને હવે રાજસ્થાન સ્થાયી થવું હતું ..એ બદલી લઇ રાજસ્થાન જતો રહ્યો ..સ્વરને જીવન બેસૂરું લાગવા માંડ્યું અને સંગીત મૌન બની ગયું .સ્વર ખુબ લાગણીશીલ પણ સંગીત હકીકતને પચાવી શકે તેવો એટલે શબ્દના સારા ભવિષ્ય માટે પોતાની લાગણીઓને મૌન રાખી …
બધું વહેતા સમય સાથે સેટ થયું ..
પણ હવે શબ્દને આ શહેર ફરી ખેંચવા માંડ્યું કેમકે અહીં એની એક ઓળખ હતી ..તેની પ્રગતિની તમામ શક્યતાઓ અહીં જ હતી ..તે વ્યગ્ર રહેવા લાગ્યો .. ત્રીજા વર્ષે તે આ શહેરમાં પાછો ફર્યો …તેને પોતાની ચેનલમાં કોઈક પ્રોબ્લેમ થયેલો ….પણ હવે સ્વર માટે તેના સંબંધો થોડા દૂર રહેવા જેવા બની ગયા ..જે સ્વર શબ્દનું દૂર જવું પચાવી નહોતો શકતો એ શબ્દથી એક અંતર રાખવા માંડ્યો …શબ્દ જયારે પાછો ફર્યો ત્યારે તેને પોતાની મૂળ જગ્યા ના મળી એટલે એને એનું ખુબ લાગી આવતું …અને એના સ્વભાવના બદલાવનું કારણ કોઈને સમજાતું નહોતું .
ફરક નહોતો પડ્યો માત્ર સંગીત ને ..એ હવે પાસેના શહેરમાં નોકરી કરતો એટલે અપ ડાઉન કરતો તેથી ઓછું મળાતું પણ ફોન પર સંપર્ક રહેતો .
એક દિવસ કૈક નાની વાતે મોટું સ્વરૂપ ધારણ કરતા શબ્દને કસુરવાર ઠેરવી દેવામાં આવ્યો અને એની નોકરી જતી રહી …
ત્રણે દોસ્ત ત્રિકોણ ના ત્રણ ખૂણે ઉભેલા લાગ્યા ..સ્વર અને શબ્દના સંબંધમાં કડવાશ આવી ગઈ ..સ્વરને લાગતું સંગીત શબ્દ સાથે છે અને સંગીત આ બધા થી વિરક્ત હતો .
તેનું માનવું હતું :
માનવી સંજોગોનો શિકાર હમેશા થતો રહ્યો છે ..ક્યારેક સમય સાથ ના આપે તો વખતના વાવાઝોડામાં તે ફેંકાઈ જાય છે ..એનું સત્ય સમજવા ની કોઈ કોશિશ નથી કરતુ ..બધા એનાથી દૂર રહેતા થઇ જાય છે ..ત્યારે એ કેવી રીતે ઉપર આવે ???
શબ્દ ને ઘેર એક સાંજે સંગીત જાય છે .શબ્દને આશ્ચર્ય થાય છે ..સંગીત કહે છે : શબ્દ મેં એક માણસ સાથે દોસ્તી કરી છે એના સંજોગો સાથે નહીં .જે થયું તે અત્યારે બાજુ પર મૂકી આગળ વધીએ ….ચલ હું તારી સાથે છું …
સ્વર સાથેના સંગીતના સંબંધો હજીય પહેલા જેવા છે ..સ્વર એને કશું કહેતો નથી પણ સંગીત એને કોયડા જેવો લાગે છે …
==============================================================
આ નાનકડી થોડી અવ્યવસ્થિત કથાવસ્તુ ધરાવે છે પણ આ હકીકત છે ..
અહીં વાત છે એક જ વ્યક્તિ સાથે સમય સાથે બદલાતા સંબંધોના રંગની છે ..બધા સંબંધો જન્મ સાથે નથી મળતા ત્યારે આપણે પોતે સંબંધ પસંદ કરીએ છીએ ..એને મૂલવીએ છીએ .ભૌગોલિક દૂરી સિવાય ઘણા બધા સંબંધો પાસે અને દૂર થતા હોય છે ..બે વ્યક્તિઓ જયારે સંબંધ બગડે ત્યારે સામેવાળાની બધી ભૂલોને સપાટીએ લાવી જોયા કરે છે ..પણ જે પળે એ બેઉ વ્યક્તિ જુદી પડે ત્યાર બાદ ઘા ભરાય ત્યારે એ વ્યક્તિ સાથે વિતાવેલી તમામ સુંદર પળો એને વારંવાર યાદ આવવા માંડે છે ..ખરેખર તો સંબંધો ખાટા થવાની નોબત આવી જાય એ સુંદર પળો યાદ આવે તો બધા સાથે રહીને એ મુશ્કેલીઓને પળવાર માં હરાવી દઈએ …પણ ના પોતાના કપડાને ડાઘના લાગી જાય એટલે આપણે કશું બચાવી શકતા નથી ..સફેદ કપડા સંબંધો પરના વિશ્વાસ માં આપણી જ ભૂમિકા ને દાગદાર બનાવી દે છે અને આપણે ભ્રમમાં જીવતા રહીએ છીએ ….
બસ અહીં અધુરી દાસ્તાન છોડી દઉં છું એના અંતની ભૂમિકા તમારે વિચારવાની !!!!

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s